
گیل رخ/خبر کوتاه بود و تحلیل های پشت بند آن بلند. کامنت های خبری، طعنه ها و کنایه ها ردیف شدند تا باز اعتراض ها به شورای شهر رشت اوج بگیرد.
شورای شهر رشت یکبار دیگر در اقدامی محیرالعقول، انتخاب و انتصابی نمود که صدای اکثر گروه ها و افراد را بلند کرد.
ایرج نوذری هنرمند قزوینی_تهرانی از سوی رئیس شورای شهر رشت بعنوان مشاور کمیسیون فرهنگی شورای رشت انتخاب گردید.
از اینکه ایرج نوذری ورای از فرزند منوچهر نوذری بودن، از لحاظ رتبه و مرتبه و اعتبار هنری فرهنگی در چه جایگاهی است، از اینکه نوذری چه شناخت و اندیشه ای از فرهنگ بومی و المان های فرهنگی شهر رشت دارد، از اینکه از سوابق مشاوره ای جناب مشاور چه خبرها و مستنداتی موجود است، از اینکه گیلان سرزمین فرهنگ و هنر از کی و چه زمانی خالی از هنرمند و فرهیخته گشته که شورانشینان شهر را مجبور به واردات مشاور خارج از استان ساخته است، از اینکه ملاک انتخاب جناب رئیس آیا فقط علاقه مندی فرد مشاور به آب و هوا و غذاهای شمالی بوده و اصولا چرا انتخاب های جناب رئیس شورا به نوعی از قزوین می گذرد، از اینکه سایر اعضای شورای شهر در قبال این انتخاب چقدر مسئولیت به گردن گرفته اند و خود را محق در این امر می دانند، بخواهیم بگذریم(هرچند نمی شود گذشت)سوال اساسی این است؛ در این کمتر از ۸ ماه باقیمانده از عمر شورای پنجم، شورانشینان خوش پوش رشت قرار است با مشاوره استاد نوذری کدام شاهکار فرهنگی را در رشت به پا دارند، که در این اوضاع آشفته اقتصادی شهرداری، که خود در طول این سالیان منشا تغییرات گسترده بوده و حتی در دخل و خرج کارکنان و کارگران خود وامانده است، بار و هزینه ای مضاعف به خاطر یک چنین انتصابی را نیز باید تحمل نمود؟

رئیس سابقا مجلس نشین اصلاح طلب، انگار بیاد دوران جوانی همچنان شور و هیجان فراوان دارد که اینگونه مصرانه دست به انتصاب های پرچالش و پرهزینه می زند. کاش بیاید و بگوید قرار است هزینه های جناب مشاور از کجا تامین گردد؟ جناب مشاور قرار است در رشت مستقر گردند و یا بعنوان مشاور پروازی هر از گاهی با هزینه ایاب و ذهاب بیایند و مشاوره بدهند و مشتلق بگیرند و بروند؟
جامعه شهروندی، هنرمندی و رسانه ای استان هنوز از اینگونه انتخاب و انتصاب مشاور فرهنگی از سوی احدی از اعضای شورای شهر رشت پاسخی در خور و قانع کننده دریافت نکرده اند.
امید اینکه پاسخی جامع از سوی شورای شهر دریافت گردد. هرچند چندان نمی شود خوشبین بود. شاید باید بقول پدر مرحوم جناب مشاور، مرحوم منوچهر نوذری فریاد زد از کی بپرسم؟
البته چندان نباید از اینگونه تصمیمات شورای پنجم رشت غافلگیر و تعجب زده شد. چرا که کارنامه سه ساله و نیم این شورا سرشار از اینگونه تصمیمات است و به نوعی این انتخاب و این اعضای شورا شاید به هم می آیند و حتی باید در قبال این انتخاب گفت؛ درخت گردو به این بزرگی، درخت خربزه الله اکبر…






























به نظرم این سوالات رو باید طی مصاحبه ای از مشاور و خود رئیس شورا پرسید که ما میخواهیم نشریه گیل رخ انجام بده