🔴 در ابتدا از حضورتان در این گفتگو صمیمانه تشکر میکنم. برای آشنایی بیشتر خوانندگان مان کمی از خودتان بگویید؟

بنده از سال ۷۹ ورزش در زمینه رزمی و رشته کونگ فو را شروع کردم و با پشتکاری که داشتم توانستم در مسابقات سال ۸۰ شرکت کنم و نائب قهرمان سانشو شهرستان فومن و شفت و صومعه سرا باشم و بدون وقفه و تلاش های مداوم و شرکت در مسابقات پیاپی شهرستانی و استانی مقامات زیادی کسب نمودم تا اینکه در سال ۸۱ نایب قهرمان سانشو استان گیلان مقام آوردم. در رشته های مختلفی کینگ بوکسینگ و دابل فول کنتاکت مسابقات زیادی در اجرای آزاد شرکت و مقام آوردم. تا اینکه در سال ۸۳ در رشته کیک تای بوکسینگ استان گیلان مقام قهرمانی را کسب کردم و همینطور در سال ۸۵ در مسابقات قهرمانی کیک تای بوکسینگ استان گیلان مجدد قهرمان شدم تا سال ۸۷ قهرمان کشوری در سبک نیوفایت کینگ بوکسینگ بودم.
تا اینکه از قضای روزگار طی یک حادثه تصادف و آسیب جدی دست و پا به صلاح دید پزشک معالج به مدت سه سال استراحت جدی را گذراندم و از میادین ورزشی دور بودم اما چون ورزش با روح من آمیخته بود در سال ۹۰ استارت زدم و طی گذراندن دوره های فشرده مربیگری بفکر قهرمان پروری در رشته اصلی خودم ووشو (ساندا) ادامه دادم و موفق شدم کلاس های خوبی برای هنرجویان برگزار کنم.

🔴 تعریف و جایگاه مربی از نظرتان چگونه است؟
با توجه به شغل معلمی که بسیار مقدس است توانستم با تعریف ارکان مناسب از‌جمله آرامش روح و روان هنرجو، امنیت خاطر و شاد زیستن معلم و مربی ورزشی خوبی باشم تا در حین تمرین ابتدای امر اخلاق را سرلوحه کار قرار دهم تا ساعاتی که هنرجویان در کلاس هستند جهت تقویت حافظه و آموزش کنترل ذهن و تسلط بر ضربات و زبان گویا هم به هنر جویان کمک کنم و هم به خانواده ها تا در روال عادی تجربه زندگی آرام و با کمالاتی را بچشند.
اعتقادم بر اینست ووشو بیاموز تا مثل شیر درنده باشی و مثل آهو از یک جنگل پر خطر گذر کنی و به اوج قدرت که رسیدی مثل یک درخت پر بار و افتاده باش تا همه از میوه و ثمره آنچه که اموخته ای بهره مند شوند.

🔴 مسلما در طول این مسیر خاطرات بسیاری داشتید. کمی خاطره بازی کنیم.

خاطرات زیادی در دوره ورزشی داشتم که همه اش رو به فال نیک میگیرم
پایان هر کلاس با توجه به شعار خنده بر هر درد بی درمانی دواست هنرجویان رو تشویق به تعریف خاطرات خوب و یا جُک داشتم و با استقبال خوبی مواجه شدم با توجه به شرایط فعلی جامعه باشگاه بهترین مکان برای تخلیه انرژی مضاعف بچه هایی که دچار آپارتمان نشینی هستند، می باشد . هنرجویان را از کوچکترین عضو تا بزرگترین به آرامش روحی و روانی دعوت می کنیم تا قدرت تصمیم گیری بالایی داشته باشند.

🔴 بعنوان یک ورزشکار و مربی شناخته شده در شهرستان خواسته و انتظارتان از مسئولین چیست؟

تنها کسانی که به ورزش اهمیت نمی دهند مسئولین محترم ما هستند از عملکرد ضعیف مسئولین توکل بر خدا کرده ایم و به نوبه خودم مسیولین رو دعوت میکنم به ورزش و شادابی و نشاط دسته جمعی برای پویایی جامعه ای هوشیار با افراد و خانواده های توانمند.

🔴 ورزش این روزها در ایران با چالشی اساسی بنام بودجه و اعتبار مواجه هست. شما دخل و خرج تان به چه صورت است؟

درآمدی باشگاه نداره که بخوام بعنوان یک مبلغ قابل توجهی روی آن حساب کنم اما برای باشگاه هزینه میکنم حتی از جیب هم مایه میگذارم چون ورزش عشق من است.

🔴 در بنرهای تبلیغاتی تان به فرادرمانی اشاره داشتید. کمی از این موضوع بیشتر برای خوانندگان ما بگویید؟

علم الهی یا همان فرادرمانی برای کسانی که مشکلات روحی و روانی دارند فائق آمده و با این علم به رفع رجوع آن می پردازم و این نیروی خداوند در وجود بنده که به پاکسازی چاکراه های بدن باعث ارامش خاصی می شود .

🔴 صحبت و سخن نهایی تان را شنوا هستیم

خنده به هر درد بی درمانی دواست
پیشنهاد میکنم به تمامی مردم عزیزم خانواده های با فرهنگ و سلحشور که در بدترین شرایط ممکن بسر می برند شادابی و نشاط را فراموش نکنند و از غم فاصله بگیرند باید با تجربه از گذشته آینده ای درخشان بسازیم
تا حالا پیش امده بپرسید چرا به دنیا امده ایم ؟ و آمدن مان در این دنیا بهر چه بوده
آمدیم تا از این همه خوبیها بهره مند شویم و از‌تمام انچه که خدا برای ما خواسته به نحو احسنت استفاده کنیم
مثل زندگی یک کشاورز به کاشت بذر خوبیها بپردازیم
داشت عالی را سپری کنیم و مراقب آن باشیم
و در نهایت برداشت پر بهره ای را نصیب خود و اطرافیانمان کنیم.
با کاشت ، بذر افکار نیک
و کردار نیک
و پندار‌نیک
زمین‌ زندگیمان را بذرافشانی می‌کنیم و از داشت ها برای نرسیدن به موانع استرس مراقبت کنیم تا نیکی ها از‌ ما جدا نشوند
صبوری بخرج دهیم تا در آخرین‌مرحله، برداشت خوبی داشته باشیم
و به آرامش واقعی که حق ماست، برسیم.