false
false
false
false
false
false
false
false
false

✍️به قلم: م. وراش
یادداشت گیل رخ/انتصاب مدیرکل جدید راهداری گیلان، جرقهای شد برای بازگشت به بحثهای همیشگی؛ بحثهایی که ریشه در «بومیگرایی» و «ظرفیتهای مدیریتی استان» دارد. وقتی مدیری با سوابق اجرایی در وزارتخانه و با پیشینه غیربومی برای ریاست یکی از حساسترین سازمانهای اجرایی استان انتخاب میشود، سوال طبیعی شهروندان این است: آیا در گیلان، فقرِ رجال مدیریتی و سیاسی چنان است که ناچاریم برای مدیریت خود، به ظرفیتهای خارج از مرزهای استان تکیه کنیم؟
البته میدانیم که پاسخ به این سوال، فارغ از تایید یا رد آن، به واقعیتهای سیاسی برمیگردد و شاید برای بسیاری از صاحبنظران، اتفاقی غیرعادی نباشد. اما آنچه این بار لایههای زیرین خبر را به شکلی تاملبرانگیز تحت تاثیر قرار داده، تضاد میان «بیانیهی پرقدرت» و «واقعیت اجرایی» است.
ما در روزهای نخستین انتصاب، شاهد بیانیهی پرقدرت و بهجایِ نماینده های شناختهشده در سطح استانی و کشوری بودیم که بر لزوم مدیریت بومی در راهداری گیلان پافشاری میکرد. بیانیهای که در نگاه اول، حق مطلب را ادا میکرد و پاسخگوی خواسته مردم استان بود. اما نکته اصلی و پازل حلنشده دقیقاً در همینجا نهفته است:
نمایندگان محترم! شما که در جایگاه نماینده مردم، نقشی تعیینکننده در تایید یا عدم تایید نیروهای اداری حتی در سطح شهرستانها دارید، چگونه میتوانید از انتصاب یک مدیرکل در سطح استان، بیخبر باشید؟ اگر برای جابجایی یک کارشناس ساده در یک اداره کوچک، لایههای نظارتی و تأیید نمایندگان باید طی شود، چگونه فردی از خارج از استان، بدون عبور از فیلترهای نظارتی و تأییدیِ نمایندگان، بر مسند مدیریت مینشیند و حکم او ابلاغ میشود؟
این تناقض، شهروند را به چند سناریوی محتمل و البته تلخ میکشاند:
۱. یا واقعاً از تصمیمات کلان مدیریتی استان بیخبرید، که با توجه به جایگاه شما، بعید به نظر میرسد.
۲. یا خبر داشتید و توانِ تغییر یا مخالفت با تصمیمات وزرای ردهبالا را نداشتید.
۳. یا اینکه این انتصاب، بخشی از یک توافق پشت پرده بوده که در ظاهر با بیانیه، تضاد دارد.
۴. و یا شاید، این یک «بازی دوگانه» است؛ توافقی که در آن، در رسانه موضع اعتراض زده میشود تا چهره سیاسی حفظ شود، اما در واقعیت، روند کار به همان شکلی پیش میرود که پیشتر توافق شده است.
۵. و یا شاید، یک معاملهی کالابهکالا در جریان بوده است؛ قرار بر این شده که فردی از استان دیگر برای پست مدیریتی اینجا بیاید، در عوض فردی از استان گیلان برای جایگاه دیگری معرفی شود. این هم در دنیای سیاست، دور از ذهن نیست.
در نهایت، ما بر اساس عرف و ادب، به مدیر جدید خوشآمد میگوییم و برای ایشان آرزوی موفقیت داریم. اما آرزوی اصلی ما، آرزوی «صبر» برای ایشان است؛ چرا که مدیریت در شرایطی که میان «خواستهی مردم»، «بیانیهی نمایندگان» و «واقعیتهای انتصابی» شکاف عمیقی وجود دارد، نیازمند صبری است که شاید به زودی خودِ مدیر نیز به ضرورت آن پی ببرد.
انشاءالله که خیر است!!!
شوخی جناب م.وارش با مدیرکل عزیز:
به مدیرکلِ جدید و غیربومیِ راهداری خوشآمد میگوییم. اینجا گیلان است؛ سرزمینِ باران، برف و انتصاباتِ پشتِ پرده. جناب مدیر، اگر دیدید لودرهای راهداری در برفِ حقیقت گیر کردهاند، تعجب نکنید؛ این همان لودرهایی است که نمایندهتان در بیانیهاش قول داده بود با آنها «مدیرانِ غیربومی» را از استان بیرون کند! گویا لودرِ ما فقط در بیانیهها روشن میشود. حالا که شما بر صندلی تکیه زدهاید، صبوری پیشه کنید؛ آفتابِ واقعیتِ این انتصاب، همیشه پشتِ ابرِ آن بیانیهها پنهان است؛ آنقدر میبارد تا هم جادهها بسته شود و هم دهانها، که کسی نپرسد این «لودرِ توافق»، چطور با این سرعت شما را به صندلی رساند.
م.وارش؛ قلمی برنده در نبرد با ریاکاری؛ تحلیلگرِ مسائل اجتماعی با سبکِ طنزِ تلخ و نگاهی بیپرده به واقعیتهایِ گیلان و ایران.
false
false
false
false





























