false
false
false
false
false
false
false
false
false
◀️نویسنده: سیاوش محمدپور
✅بالاخره دیروز پس از کش و قوس های فراوان، درصد افزایش حداقل دستمزد کارگران مشخص شد و قرار شد تا در سال 1399، حداقل دستمزد 21 درصد افزایش پیدا کند.
✅در این بین بسیاری از اقتصاددانان بودند که این مقدار افزایش دستمزد را در مقایسه با تورم، ناعادلانه خوانده بودند و به آن اعتراض کرده بودند.
✅حال برگردیم به سوال اصلی: آیا افزایش 21 درصدی حداقل دستمزد، اجحاف در حق کارگران است؟ کاهش قدرت خرید کارگران به لحاظ انسانی یک مسئله واقعا دردناک است و شاید هیچ انسان آگاهی وجود نداشته باشد که از این موضوع متاثر نشود. اما سوال اینجاست که آیا فقط امروز را مد نظر قرار دهیم یا باید به آینده نیز توجه داشته باشیم؟ امروز می توانیم دستمزد کارگران را مطابق تورم یا حتی بیشتر از آن افزایش دهیم اما کسی که هزینه آن را در سال های آتی خواهد پرداخت مجددا کارگران خواهند بود.

✅اقتصاد کشور، در حال حاضر در یک وضعیت رکود تورمی به سر می برد. ما باید هم تورم را کنترل کنیم و هم با رکود مقابله کنیم این دو وضعیت نیازمند دو سیاست کاملا متناقض است. کنترل تورم نیازمند سیاست انقباضی و خروج از رکود در گرو سیاست انبساطی است. همه این عوامل باعث می شود که به لحاظ اقتصادی در یک وضعیت کاملا پیچیده قرار داشته باشیم. اگر سوال کنید که از میان تورم و رکود کدام مهم تر است، پاسخ یقینا تورم خواهد بود. رشد اقتصادی در یک محیط کاملا با ثبات رخ می دهد و فضای نااطمینانی که در نتیجه تورم رخ می دهد، سبب از بین رفتن پایه های تولید در کشور می شود. بنابراین در شرایط کنونی سیاستگذار باید متمرکز بر کنترل تورم باشد؛ هر چند این به معنی به فراموشی سپردن تولید نیست و صرفا تقدم تورم بر تولید را مشخص می کند.
✅افزایش دستمزدها همگام با تورم، یکی از سیاست هایی است که پیشتر توسط کشورهای آمریکای لاتین مورد آزمایش قرار گرفته و نتیجه آن واقعا مخرب بوده است. کشورهای آمریکای لاتین در دهه 1980 و اویل دهه 1990 در پی اجرای سیاست های اقتصادی که توسط ساختارگرایان ارائه شده بود، با یک ابرتورم شدید روبرو بودند. راهکاری که این کشورها برای جبران آثار توزیعی تورم اتخاذ کرده بودند، افزایش سطح دستمزدها مطابق با تورم بود. اما این موضوع نه تنها به افزایش قدرت خرید کارگران کمکی نمی کرد، بلکه هر بار سبب شکل گیری تورم شدیدتری می شد.
✅کارگران معمولا در مقابل تورم، خواستار افزایش دستمزد هستند. این افزایش دستمزد، هزینه های تولید را افزایش می دهد و بنگاه ها مجبور می شوند قیمت محصولات تولیدی خود را افزایش دهند. افزایش در قیمت محصولات نیز مجددا به صورت تورم در اقتصاد نمود پیدا می کند. تداوم این شرایط، سبب تحریک انتظارات تورمی شده و می تواند زمینه های ابرتورم را فراهم نموده و اقتصاد را تا مرز فروپاشی بکشاند. حال اگر مارپیچ دستمزد قیمت در شرایط رکودی که در حال حاضر در آن گرفتار هستیم شکل بگیرد، علاوه بر تورم فزاینده، ورشکستگی بنگاه ها و تعمیق رکود را به همراه خواهد داشت.
✅پس آنچه مشخص است، همگام سازی افزایش دستمزد با سطح تورم، نه تنها سبب بهبود وضعیت کارگران نخواهد شد، بلکه وضعیت آنها را در سال های آتی به مراتب وخیم تر خواهد کرد.
✅برای بهبود وضعیت معیشت کارگران چه باید کرد؟ برای جبران صدمات وارد شده به کارگران، اقتصاددانان پوپولیست (من آنها را پوپولیست می خوانم چون در تلاش برای فریب افکار عمومی و کسب محبوبیت هستند) و عموم مردم به جای اینکه خواستار همگام سازی دستمزد با تورم باشند، باید خواستار ریشه کن شدن تورم در کشور باشند. تورم در ایران ناشی از سلطه مالی دولت بر سیاست پولی است. مردم باید از دولت بخواهند که اصلاحات ساختاری در بودجه را به تعویق نیندازد و از سیطره خود بر سیاست پولی بکاهد. بانک مرکزی باید استقلال عمل داشته باشد و برای خود یک تورم هدف مشخص کرده و تحت هر شرایطی به آن پایبند باشد. پایبندی بانک مرکزی به تورم اعلامی خود سبب جلب اعتماد عمومی شده و از انتظارات تورمی خواهد کاست؛ نتیجه آن نیز کنترل تورم و نااطمینانی های ناشی از آن و نهایتا ایجاد بستر مناسب برای تولید و شکوفایی اقتصاد خواهد بود. در چنین وضعیتی است که حقوق کارگران تضییع نشده و سطح رفاه آنها افزایش پیدا خواهد کرد. و الا افزایش متناسب دستمزد با تورم دردی را دوا نخواهد کرد.

➖➖➖➖➖➖➖
🔴 یادداشتهای منتشر شده، الزاما بازتاب دهندهی دیدگاه «نشریه گیل رخ» نیست. این یادداشتها توسط نویسندگان یا منسوبین به آنان و همشهریان و مخاطبین ارجمند، برای انتشار ارسال و «گیل رخ» نیز برای حمایت از گردش آزاد اطلاعرسانی، آنها را منتشر میکند.
false
false
false
false






























به نظر بنده هم مهار تورم مهمترین اصل دریک جامعه هستش وحال این که راههای کمک معیشتی باید اجرا بشه واصلا چرا باید دولت افزایش حقوق داشته باشه هرسال می تونه درقالب بسته های معیشتی درطول سال کمک بسیارخوبی به مهار تورم بکنه هم به کارگرها وهم به کارمندان که متاسفانه دراین دهه اخیر شاهد نبودیم هرسال کمتر کمک کرده وفقط سعی کرده با دادن نقدینگی بیشتر به افزایش تورم دامن بزنه
ازطرفی چرا یک کارمند باید ۱۵ درصد افزایش داشته باشه ولی یه کارگر ۲۱ درصد مگه چه اتفاقی افتاده تواین چند سال عیدی کارمند شد ۱تومن عیدی کارگر قبلا ۲برابرکارمند بود امسال فکر کنم نزدیک به ۳برابر کارگر شده بود همین بی برنامه گی درچندسال اخیر باعث شده که نتونن تصمیم درستی واسه حقوق ومزایای داشته باشند
از فردا هنوز چیزی درفیش حقوقی اعمال نشده شاهد تورم درجامعه خواهیم بود یعنی تزریق ۳۰۰ تومن افزایش حقوق برابر میشه با۶۰۰ تومن تورم به جامعه چون همه جا مواجه با افزایش ۴۰ درصدی یا ۵۰ درصدی قیمت میشیم