
عفاف و حجاب به عنوان عنصر مهمی در اسلام مطرح است ، قانون ما دین ماست و ما بر اساس تقیدی که به اسلام داریم باید اصول عفاف و حجاب را در تمامی زمینه های اجتماعی فردی و خانوادگی مورد توجه قرار دهیم .
پذیرش حجاب و پوشش متعارف ، متناسب با اعتقادات جامعه باید به نحوی انجام شود که قلبا پذیرش اجتماعی لازم در یک فرد ایجاد شود و این میسر نیست مگر با گسترش فرهنگ ، فرهنگ نسخه ی شفا بخش و سازنده ترویج حجاب است اما باید ظرافت های لازم در انتقال این فرهنگ ومفاهیم ارزشی لحاظ شود چرا که سوء فرهنگی یکی از عوامل بی حجابی در جامعه است .
عفت و پاکدامنی سلامت جامعه را تأمین می کند ، برهنگی و بی توجهی به پوشش مناسب در ارتباطات اجتماعی و محیط کار ودرس ، مباحث اجتماعی را قربانی تمایلات شخصی می کند و آن چه از بین می رود سلامت جامعه است ،باید در جامعه پوششی داشته باشیم که افراد را متوجه انسانیت خود کنیم نه جنسیت خود .
پوشش و رعایت حریم و امنیت اجتماعی هم سلامت جامعه را تأمین می کند هم خیال خانواده های ریشه دار و اصیل را راحتر .
حجاب محدودیت نیست بلکه مصونیت است که موجب کرامت و احترام بیشتر است که هم از جهت بهداشت روانی اجتماع و هم از جهت خانوادگی موجب تحکیم روابط افراد خانواده و نیروی کار و فعالیت اجتماع می گردد.
اسلام می خواهد انواع التذاذهای جنسی چه بصری و سمعی و چه انواع دیگر به محیط خانوادگی و در کادر ازدواج قانونی اختصاص یابد ، غریزه ی جنسی غریزه ی نیرومند ، عمیق و دریا صفتی است که هرچه بیشتر به آن خوراک بدهند شعله ور تر می شود و این غریزه ی آتشین قدرت شگرفی دارد و اسلام به این خطر بزرگ توجه دارد چرا که روح بشر فوق العاده تحریک پذیر است و اشتباه است اگر فکر کنیم تحریک پذیری روح بشر محدود به حدِّ خاصی است و از آن پس آرام می گیرد ،
از نظر قلب ها و دل ها مرد شکار است و زن شکارچی واز نظر تصاحب جسم و تن زن شکار است و مرد شکارچی ؛ لذا اسلام نه می گوید که زن از خانه بیرون نرود و نه می گوید حق تحصیل علم و دانش ندارد و نه فعالیت اقتصادی خاصی را برای زن تحریم میکند بلکه می تواند دوش به دوش مردان جامعه گام بردارد و در عرصه های اجتماعی ، فرهنگی ، هنری و اقتصادی نیز مسمر ثمر باشد ، هیچ گاه نمی خواهد که زن بیکار و بی عار بنشیند و وجودی عاطل و باطل داشته باشد اسلام منکر آزادی و حقوق زنان نیست .
تبلیغات سوء یکی دیگر از توطئه های فرهنگی است که حجاب را محدودیت می دانند و هدف آن ها عقب رفتن مرزهای رفتاری و اعتقادی زنان و مردان و جوانان ماست .این وضع بی حجابی رسوا که میان ماست که از اروپا و امریکا هم داریم جلوتر می افتیم از مختصات جامعه های پلید سرمایه داری غربی است و یکی از نتایج سوء پول پرستی و شهوت رانی سرمایه داران غرب است و وسیله ای است که آن ها برای تخدیر و بی حس کردن احساسات انسانی و در آوردن آن ها به صورت مصرف کننده اجباری کالاهای خودشان به کار می برند .
آن چیز که بیش از هر چیز حق را محترم ، عدالت را مقدس ، دل ها را با یکدیگر مهربان و اعتماد مقابل را میان افراد برقرار می سازد تقوی و عفت است چرا که تا عمق وجدان آدمی نفوذ پیدا می کند و به ارزش های اخلاقی اعتبار می بخشد .
( فریبا نوری )





























