×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  شنبه - ۳۰ آبان - ۱۴۰۵  
false
false

۳ – این که مقامات ارشد کشور باید در برابر خطراتی مانند ترور باید محافظت شوند، امری بدیهی است و جلیلی نیز در آن زمان، دبیر شورای عالی امنیت ملی بوده است و باید از او حراست می شد.
سوال اینجاست که چرا از خودروهای ضدگلوله موجود استفاده نشده و از بین همه خودروها، پراید را برای ضدگلوله سازی محل هزینه جدید کرده اند؟
جواب جز این می تواند باشد؟: “هیچ خودرویی مانند پراید نمی تواند یک مقام مسوول را مردمی و ساده زیست نشان دهد ولو آن که معادل حقوق ۱۸ سال یک کارگر را خرج تغییرات در داخل آن کنند (بر اساس برابری قیمت سکه در روز جاری و حقوق پایه کارگر متاهل در ایران) و اگر هم بر اساس دلار حساب کنیم حدود ۵٫۵ سال  می شود.

۴ – اصل موضوع اما میزان هزینه نیست ؛ اصلاً این اعداد و ارقامی که درباره اش صحبت می کنیم در برابر سرمایه سوزی هایی که جلیلی و امثال او در این سال ها کرده اند، چیزی نیست. اصل سخن بر سر ریاکاری نهادینه شده در نظام حکمرانی است؛ طرف سال های سال با ماشین پرایدش پُز ساده زیستی داده و به عالم و آدم القا کرده که من مدیری هستم که به بیت المال دسترسی دارم ولی دست درازی نمی کنم و دارم یک پراید معمولی سوار می شوم، درست مانند تویِ کارگر (شما بخوانید رأی دهنده)! اما نگو که صدها برابر حقوق ماهانه او را خرج درون همین ماشین به ظاهر ساده و غلط انداز کرده است.
اگر جلیلی، به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی، بنز ضد گلوله سوار می شد، کسی بر او خرده نمی گرفت اما این که ظاهر ماشین اش مردم را بفریبد و داخلش چیز دیگری باشد، مصداق بارز گندم نمایی و جو فروشی است. این چیز است که مردم را آزار می دهد، نه سوار شدن او و امثالش بر مرکب مدرن و برخورداری از همه مواهب مجاز مدیریتی.

مردم می گویند: ای کاش مسوولان ما در بهترین خانه ها سکونت داشته باشند، بهترین خودروها را سوار شوند، شیک ترین لباس ها را بپوشند، بهترین امکانات را برای خانواده هایشان فراهم کنند اما در عین حال، بهترین تصمیم ها را برای کشور بگیرند و بهترین کارکردها را برای توسعه کشور و رونق سفره مردم داشته باشند. این که سوار پراید شوی و کشور با به چاه تحریم ها بیندازی، چه دردی از مردم دوا می کند؟ حال بماند که بعداً معلوم شود که آن پراید هم چندان پراید نبود!

۵ – پراید ضد گلوله هم وارد ادبیات سیاسی ایران شد و شاید از این پس درباره هر مسوولی که تظاهر می کند ولی چون به خلوت می رود آن کار دیگر می کند، بتوان گفت: باورش نکنید، پرایدش ضد گلوله است!

۶ – راستی! این خودروی پراید که با پول بیت المال ضد گلوله شده، مال شخص جلیلی است؟ اگر برای خود اوست که چرا باید خودروی شخصی را با هزینه بیت المال ضد گلوله کنند و اگر برای دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی است، الان کجاست؟ و این که تیبایی که سوار می شود هم ضدگلوله شده یا خطر ترور رفع شده است؟

۷ – و پایان این بحث که چندان به شخص جلیلی مربوط نیست ولی بی ارتباط با قصه حاضر هم نیست این که چرا باید مردم کشور ثروتمند ایران به حدی از نداری رسیده باشند که پراید و تیبا – که هیچ جای استانداردی در دنیای مدرن خودروها ندارند – بشود خودروی عموم مردم و دولتمردان هم برای مردمی نشان دادن خود، از این ها سوار شوند؟! غم انگیز است که حتی خودرو را هم تبدیل کرده اند به حسرت!

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true