به گزارش مجله خبری تحلیلی گیل رخ، فساد اقتصادی از هر جناحی که باشد باید محاکمه شود، اما عده‌ای از تندروها یاد گرفته‌اند عدالت را فقط وقتی فریاد بزنند که به رقیبشان برسد! همین‌ها وقتی نوبت نزدیکان خودشان می‌شود، ناگهان ساکت می‌شوند یا بحث را منحرف می‌کنند.

سؤال ساده است: چرا شما که همیشه دم از پاک‌دستی می‌زنید، حتی یک‌بار درباره فساد پسر صدیقی حرف نزدید؟ چون برایتان نه بیت‌المال مهم است، نه عدالت، فقط جناح و قدرت خودتان!

پایداری‌ها یادشان رفته عدالت گزینشی یعنی خیانت. مردم خسته‌اند از این دوگانگی؛ از اینکه “فساد رفیق” توجیه دارد و “فساد رقیب” خیانت بزرگ است.

عدالت واقعی یعنی هیچ‌کس مصونیت ندارد، حتی اگر تسبیح به دست بگیرد و شعار انقلابی بدهد.