به نام خدا
مردم نجیب زادگاه مادری ام شهرستان صومعه سرا
سلام علیکم
اختصاصی گیل رخ/در ابتدا فارغ از بحث انتخابات پیش رو و آنکه ” یار که را خواهد و میلش به که باشد ” سخنم با شما مردم بزرگمهر آن است که این ساعت ها زمانیست که ناخواسته مجبورم از کودکی تا به امروز خود را برای لحظاتی مرور کنم. لحظه هایی که آماده می شوم تا به عنوان فرزندی از فرزندان این شهر به طور رسمی در محضر شما عزیزان برای حضور در انتخابات مجلس شورای اسلامی اعلام آمادگی نمایم. مرور دوران و آنکه چه بر من گذشت و چه راه دشواری را پیمودم تا اکنون بتوانم ذیل این عنوان سنگین، مقابل اعتماد شما مردمی قرار بگیرم که مانند خودم رنج دوران دیده اید. نگاه کردن به پشت سر و جاده ای به درازای ۴۷ سال عمر که در یکی از کوچکترین روستاهای شهرستان صومعه سرا یعنی روستای ” خمسر” از بخش تولمات آغاز شد و پس از چند سال زندگی در خانواده ای کشاورز و کشاورز زاده و اخذ مدرک دیپلم در یکی از دبیرستان های شهر رشت، راهی خدمت مقدس سربازی در استان خوزستان شدم. سپس در تهران و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مشغول به کار در واحد امور مالی ستاد مرکزی این وزارتخانه گردیدم. پس از ۱۳ سال کار در آن مجموعه ملی، به شهرم صومعه سرا و شبکه بهداشت و درمان شهرستان منتقل شدم که با دارا بودن مدارک دانشگاهی در رشته های ساختمان و مهندسی آی تی، به استانداری گیلان مامور و پس از چند سال خدمت در مجموعه استانداری و فرمانداری شهرستان مرزی بندر آستارا، از دانشگاه دولتی اردبیل موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته علوم سیاسی، مطالعات منطقه ای با گرایش آسیای میانه و قفقاز گردیدم.
در همین سالهای درگیری با کار، مشقات زندگی، ادامه تحصیل و… موفق به نگارش ۱۳ عنوان کتاب و صدها عنوان مقاله در حوزه مطالعات اجتماعی گردیدم که کلیه مقالات و ۷ عنوان از کتاب ها به چاپ رسیدند و پشتوانه ای شد تا بتوانم در رشته علوم سیاسی با گرایش اندیشه های سیاسی موفق به قبولی در مقطع دکترا شوم تا دکترین خود یعنی دکترین اقتصاد سیاسی را در این مقطع دنبال نمایم و همزمان به عنوان مدرس دانشگاه در محیط علمی پژوهشی دانشگاهی روزگار بگذرانم.
همشهریان گرامی با عنایت به وضعیت اقتصادی کشور که قطعا دغدغه شماره یک نظام جمهوری اسلامی ایران، خانواده های محترم ایرانی و جوانانی است که امید به آینده لازمه زندگی آنان است، در این مبحث فقط به این نکته اشاره نمایم که بارها در قالب مقالات متعدد عنوان نموده ام اگر ما در جلگه و کوهپایه های شهرستان صومعه سرا – که از قدم به قدم آن طلا می روید – مشکل اشتغال، تولید، فرار سرمایه و… داشته باشیم، پس دیگر مناطق عمدتا خشک و کم آب ایران باید از گرسنگی تلف می شدند. بنابراین اگر سفره مردم عادی، خالی تر از همیشه است بدانیم که بخشی از مشکلات نیز از خودماست چه آنکه انسان با انتخاب هایش سرنوشت خویش را می نویسد. در کنار آن، سفره بزرگ و متمول سرزمینمان ایران به اندازه ای پر نعمت است که در جایی برنج خیز و به عبارتی زرخیز چنانچه کسی برنج بکارد اما نیم دانه برای خانه اش نداشته باشد، جای خیلی حرف هاست. زمانی که برخی استان ها با سوهان و گز و چلغوز و زردچوبه و … به «قطب» تبدیل شده اند اما ما برنجکاران، دومین محصول استراتژیک جهان را تولید می کنیم ولی در این شرایط کمرشکن اقتصادی، کیلویی شصت هزار تومان هم خریدار ندارد.
مردم نجیب، علیرغم همه وعده های عقیم شده ی گذشته ای که در جامعه رایج است، به استحضار می رسانم هدف بنده از شرکت در این کارزا، به تبیین چند محور اقتصادی و اجتماعی کارگشا و کاملا قابل اجرا خلاصه می شود و حاضرم در بررسی صحت و سقم آن با تک تک صاحب نظران مانند همکاران اصحاب رسانه، جوانان مطالبه گر، جمعیت دانشگاهی، بزرگان و ریش سفیدان، بازاریان، معلمان و هر قشر محترم دیگری به مباحثه بنشینم. قطعا اموری که باید با دانش و خرد جمعی حل شود با گردن کشی و منم منم های نخ نما شده مرتفع نمی شود و البته در این مسیر، حفظ احترام همه دوستان کاندیدا برایم محترم و ارزشمند است. در پایان نخستین متن انتخابانی، ضمن کسب اجازه از خانواده محترم شهدا و ایثارگران وطن و کسب اجازه از همه معلمان و استادانم، اعلام می دارم با دستان خالی به میدان تیغ و تندر آمده ام اما قلبی به وسعت آموخته هایم و روحی به بلندای اندیشه هایم یاری ام می کنند که همه منشعب از خاکی است که من و شما در آن زیسته ایم.
مردم نجیب شهرستان صومعه سرا صرفه نظر از نام و نشان هایی که شبانه روز با آنها بمباران تبلیغاتی می شویم بدانیم هیچ چیز در این جهان آماده برای بهره برداری ما نیست بلکه همه چیز را باید ساخت و بیائید با دستان خالی جایگاهی را بسازیم که دسترنج رای و نظر خودمان باشد نه دست پروده زر و زور که ما مردم صومعه سرا و سایر اقوام محترم ایرانی مانند قوم اصیل ترک که در این شهر کنار هم زندگی می کنیم، دست مقابل کسی دراز نمی کنیم چون فقیر نیستیم.
با احترام / قاسم خوش سیما
مدرس دانشگاه
دانشجوی دکترای علوم سیاسی
نویسنده و روزنامه نگار





























