×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  شنبه - ۳۰ آبان - ۱۴۰۵  
false
false

 

✍یادداشت/حمید رضا رمضانی/سردبیر نشریه گیل رخ

 

گیل رخ/ پایان جام جهانی فوتبال، یکبار دیگر نمایی از کارلوس کیروش مربی همیشه مدعی را برای فوتبال دوستان ایرانی به نمایش گذاشت.
در حالی که در زمین مسابقه فوتبال نتیجه ای جز شکست و حذف برای فوتبال ایران حاصل نداشت، کیروش یکبار دیگر در قامت یک فرد مدعی و طلبکار ظاهر شده و از آورده هیچ خود، دستاوردی به بلندای فتح جام ساخته و شوربختانه اینکه در سطح جامعه نیز طرفدارانی داشته و برای پوچ از کیروش گُل ساختند.

در این مجال و مقال قصد تحلیل فنی و ورزشی تیم ملی و کارلوس کیروش نیست که آن بماند برای اهل فن و فرصت دیگرش. شخصیت برنده انگارانه کیروش علی الرغم کارنامه سراسر باخت او، ما به ازاهایی نیز در داخل دارد، که می توان به یک تحلیل واحد از این منظر دست یافت.

حرف ها و گفتارهای به ظاهر شیک که در پشت آن عمل و نتیجه مطلوبی دیده نمی شود، در سالیان اخیر در بسیاری از مسئولین داخلی دیده شده که قصد داشته اند عملکرد نامطلوب خود را در پس حرف ها و شعارها پنهان ساخته و از طریق سخن های دلخوش کن در بین عوام جامعه برای خود پایگاهی دست و پا کنند.

سید کاظم دلخوش اباتری که تجربه چهار دور حضور در مجلس شورای اسلامی را بعنوان نماینده مردم شهرستان صومعه سرا یدک می کشد، به مانند کارلوس کیروش علی الرغم هیچ دستاورد بزرگ و ماندگاری، در چند دوره با شعارها و وعده های همیشگی، در میان جامعه شهرستانی برای خود طرفدارانی جذب کرده و هر دور توانست مجدد رای اعتماد گرفته و اینگونه از خود یک منجی برای شهرستان بسازد ورای اینکه در دوره های پیشین دستاوردی که بتوان اسم دستاورد برآن گذاشت را در کارنامه کاری وی نتوان جستجو نمود.

شاید جامعه ایرانی باید یک کنکاش جامعه شناختی گردد، که چرا همچنان امثال کیروش و دلخوش علی الرغم هیچ آورده و دستاوردی، طرفدارانی برای خود دارند و چرا این بازندگان همیشه مدعی، در انتخابات و نظرسنجی ها آرای لازمه برای برنده شدن را کسب می نمایند؟

شهرستان صومعه سرا سالهاست که از مدار توسعه خارج شده و به جز برخی کارهای پایه ای و سطحی و روزمرگی، کار و عمل بزرگی در آن رخ نداده و به غیر از آسفالت چند کوچه و خیابان و تعویض لامپ های معابر و لایروبی چند رودخانه و… پروژه ای بزرگ در آن رخ نداده اما نماینده فعلی در سخنرانی ها و مصاحبه های خود چندان مدعی گرایانه از عملکرد و دستاورد خود در طی سالیان سخن به میان آورده که هر کس از بیرون بشنود گمان می برد صومعه سرا اکنون شهرستان برتر کشور در حوزه های صنعتی، گردشگری و کشاورزی است.
در حالی که خبر ندارد صومعه سرا با وجود جوانان تحصیل کرده بسیار، وجود منابع آبی و خاکی منحصر به فرد و جاذبه های طبیعی بسیار گردشگری، سومین شهرستان بیکار استان گیلان است و طبق توسعه سند چشم انداز ۲۰ ساله، توسعه صنعت کشاورزی، توسعه گردشگری و ایجاد اشتغال از مهمترین برنامه‌های شهرستان صومعه‌سرا باید می بود که در چهار دور نمایندگی دلخوش خبری از روند امید بخش در جهت در مسیر توسعه قرار گرفتن شهرستان دیده نشده است.

در حالیکه شهرک صنعتی این یادگار نمایندگان پیشین در زمانی با بیش از ۱۲۰ واحد تولیدی فعال، قلب تپنده صنعت شهرستان و استان بود، اینک به واسطه عمل آقایان به کمتر از ۳۰ واحد تولیدی فعال و نیمه فعال رسیده و بسیاری از شاغلین در این شهرک به جرگه بیکاران پیوسته اند.

دستاورد را شهرک صنعتی و دانشگاه منابع طبیعی و فنی و حرفه ای باید دانست که نمایندگان پیشین برای این شهرستان به ارمغان آوردند نه چند متری آسفالت و سهمیه قیر و البته سخنانی که فقط به درد تیتر خوری برخی رسانه ها می خورد و عایدی مثبتی برای مردم ندارد. با همه این کاستی ها و کمبودها در شخص دلخوش، جای تعجب اینکه وی در همه جا خود را نماینده برتر استان دانسته و حتی ادعا می دارد که کسی را یارای رقابت با وی در سطح شهرستان نیست.

باید مسیر بازندگی و ادعای برنده بودن توسط دلخوش را روشن ساخت و شاید باید این را به برخی مردم و طرفداران بیان کرد که دستاورد باید عیان و بزرگ باشد نه آنکه کوچکی را بزرگ جلوه داد و با درشت نمایی باختی را لباس پیروزی پوشاند.

کیروش ها که نه صعودی به مرحله حذفی جام جهانی داشته و نه فتح جام ملت هایی، برای بزرگ انگاشتن خود باخت به آرژانتین را حماسه جلوه می دهند و حذف در ضربات پنالتی به عراق را به مثابه فتح یک جام به خورد مردم می دهند. همانگونه که دلخوش ها نه طبق سند توسعه برای رفع بیکاری و افزایش تولید گام برداشته و نه در حوزه حفظ محیط زیست و گردشگری مسیر روبه جلویی را برای شهرستان صومعه سرا به ارمغان آورده اند، تمام افتخار خود را در سهمیه قیر و آسفالت و اخذ وام برای عده ای و تعداد بنرهای برافراشته شده برای خود، جلوه گر می شوند.

رگ خواب ملتی را به دست آوردن هم هنری است که برخی ها به خوبی آن را آموخته اما یک جایی هوشیاران جامعه تصمیم گیر خواهند شد و شاید دیگر اجازه ندهند مدعیان همیشه بازنده در رخت برنده برای خود جایگاهی بسازند و بخواهند جلوسی مادام بر باور ساده پذیران داشته باشند.

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true