false
false
false
false
false
false
false
false
false

به مناسبت ۱۳آذر روزجهانیِ معلولین
ملیحه محمدپور، خبرنگار پدافند غیرعامل‐
دغدغه های معلولین، پدافندغیرعامل محسوب میشود.
در زندگی انسان حوادث زیادی رخ میدهد، که این حوادث ممکن است جان انسان را بگیرد، و یا در زندگی او مشکلاتی را ایجاد کند، یکی از مشکلاتی که حوادث میتواند برای انسانها به بوجود بیاورد، معلولیت و سختی هایی است که یک معلول در دورانِ معلولیتِ خود میکشد، پدافند غیرعامل در زندگیِ همهی ما وجود دارد، و روزانه خواه ناخواه بدونِ اینکه متوجه شویم با آن روبرو هستیم، اما همین پدافند غیرعامل درزندگیِ معلولین پر رنگ تر دیده میشود، لحظه لحظهی زندگی معلولین در ایران پر از آفند(خطر) است، اما آیا پَدهایی(دفاع) هم برای این خطرات اندیشیده شده است یاخیر؟! اگر دورادور نگاهی به زندگیِ معلولین درایران بیندازیم، میبینیم هیچگونه دفاعی برای جلوگیری از خطرات به آنها آموزش داده نمیشود و امکاناتی که باید یک معلول در زندگی برای بهتر زندگی کردن، داشته باشد، را ندارد، علاوه بر نداشتنِ امکانات رفاهی، نگاههای ترحم آمیز، و سرزنش وار جامعهی سالمین، معلولین را از حضور در جامعه دور کرده است، و این دور بودن از جامعه باعث ناراحتی روحی روانی در او میشود، و زندگی را برایش غیرقابل تحمل میکند، و یا اگر معلولی در جامعه قرار بگیرد، با شک و تردید خواهد بود و او با نگاه های اطرافیان و حرفهای منت وار دیگران مواجه میشود، همین عکس العمل های رفتاری در جامعه باعث شده است بسیاری از معلولین منزوی و خجالتی شوند، و خود را از جامعه طرد کنند.
بسیاری از معلولین در ایران در فقر زندگی میکنند، و جوامع به معلولین به چشم گدا نگاه میکند، در حالیکه معلولین ما گدا نیستند، اشراف گرایی، اسراف گرایی، تجمل گرایی، مسئوولین باعث شده است حق و حقوق معلولین طبق لایحه حمایت از جامعه معلولین پرداخت نشود، و معلولین زندگی را به سختی بگذرانند.
مناسب سازی در سطح شهر برای معلولین صفر است، به جرأت میتوان گفت: هیچگونه مناسب سازی برای معلولین صورت نگرفته است، راهها برای ویلچری ها هموار نیست، رَمپِ مناسب، شبکه پیاده، شبکه ارتباطی پیاده، مناسب سازی ورودی ها، ایستگاه اتوبوس، آبخوری ها، سطل زباله ها، علائم شهری، صندوق پست، نورپردازی و… هرکدام باید برای جامعهی معلولین در سطح شهر بصورت استاندارد اجرایی شود.
منازلی که معلولین درآن زندگی میکنند، مناسب سازی شده نیست، راه های ورودی و خروجی درها، دارای رَمپ نیستند، یا اگر هستند بصورت استاندارد ساخته نشده است که ویلچر به راحتی از شیب آن عبور کند و سرویس های بهداشتی منازل هنوز برای معلولین دردسرساز است و هزینه های مناسب سازیِ سرویس های بهداشتی آنقدر زیاد شده است که معلول توان پرداخت آن را ندارد.
هنوز بعضی از معلولین ما در خانه های اجاره ای یا منازل فرسوده به سر میبرند، و اغلب معلولین برای گذران زندگی خود، بدونِ توجه به شدت معلولیتی که دارند، مشغول به دستفروشی میشوند، برای وام هم به هرارگانی اگر مراجعه کنند، چندین ضامن از آنها میخواهند، و همین چندر غاز حقوقی که به آنها پرداخت میشود، به ازای گرفتنِ وام، قطع میشود.
معلولین در حوزه توانبخشی هنوز دچار مشکلات زیادی هستند، برای گرفتن یک ویلچر ساده باید ماهها در نوبت بمانند، جنس ویلچرهایی که بعد از مدتها به معلولین ارائه میدهند، مرغوب نیست، بودجه ای برای ویلچر برقی نمیدهند، کمبود پوشک یکی دیگر از دغدغه های معلولین نخاعی است، برای هرکدام از لوازم و خدمات توانبخشی باید هفت خان رستم را بگذرانند.
حقوق ماهیانه ای که معلولین دریافت میکنند، ماهیانه چندرغاز است، که این چندرغاز کفاف زندگی، و دکتر، خوراک، پوشاک آنهارا نمیدهد.
بهداشت و ورزش باید به معلولین آموزش داده شود، تا دچار ضعف عضلات، زخم بستر و بیماریهای دیگر نشوند، متاسفانه محیط ورزشی بطور رایگان به آنها اختصاص داده نشده است، بسیاری از معلولین در منازل بدون پرستار هستند و خانواده هایشان از آنها نگهداری میکنند، درحالیکه باید پرستار در اختیارشان قرار دهند، برخی از خانواده ها شرایط نامناسبی از لحاظ اقتصادی و روحی روانی درمنزل دارند، و باعث میشود معلول در وضعیت سختی بسر ببرد، که باید اقداماتی برای آنها انجام داد که بازهم از کنار این موضوع براحتی میگذرند.
زمانیکه معلولین به بهزیستی و یا ارگانهای دیگر برای بیان مشکلات مراجعه میکنند، با برخورد بد مواجه میشوند، بهزیستی یعنی بهتر زندگی کردن، اما بدزیستی را ترویج داده است، معلولین ناگفته های بسیاری دارند، اما گوشی برای شنیدن و گفتنِ دغدغه هایشان پیدا نمیکنند، وسکوت را ترجیح داده اند، معلولین هم حق نفس کشیدن و زندگی کردن دارند، این حق را از آنها سلب نکنیم.
۱۳آذر روزجهانیِ معلولین فرصتی برای گرامی داشتنِ این عزیزان می باشد، اما آیا فقط تبریک به آنهاکافیست؟! دردی از معلولین دوا میکند یاخیر؟! مسلما معلولین فقط به تبریک نیاز ندارند، آنها نیاز به امکانات رفاهی و آرامش، حضور درجامعه دارند.
false
false
false
false





























