×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  شنبه - ۳۰ آبان - ۱۴۰۵  
false
false

‍

✍️احسان محمدی

گیل رخ/ یکی از عادت‌های ایرانی تلاش عجیب برای دلقک ساختن از دشمن است. در فیلم‌های سینمایی مربوط به جنگ‌تحمیلی هم عراقی‌ها از دم احمق و ساده‌لوح و کتک‌خور بودند که فقط به صف می‌شدند تا گلوله بخورند و کُشته شوند، اگر در دنیای واقع هم اینطور بودند چرا هشت‌سال نتوانستیم آنها را شکست دهیم؟

این اتفاق در برخی تعزیه‌ها هم می‌افتد. مثلا شمر با کلاه باباکرم بندری می‌رقصد! آیا واقعاً شمر چنین شخصیتی داشت یا تلاشی زیرکانه وجود دارد تا مخالفان‌مان را سخیف نشان دهیم؟

برخی از منابع تاریخی می‌گویند:

۱️⃣ شمر بن ذی‌الجوشن از فرماندهان سپاه امیرالمؤمنین علی(ع) در جنگ صفین بود.

۲️⃣ از او به عنوان جانباز امیر‌المومنین یاد می‌شد که در میدان جنگ تا شهادت پیش رفت.

۳️⃣ شمر آدم کوچکی نبود و نیایش‌هایش شهرت بسیار زیادی داشت.

۴️⃣ می‌گویند وقتی شمر دستش را به حلقه خانه خدا می‌زد چنان دعا می‌خواند و زمزمه می‌کرد که دل سنگ آب می‌شد.

۵️⃣ شمر ۱۶ بار پای پیاده به سفر حج رفت.

۶️⃣ از فرط نماز زانوهایش پینه بسته بود و روزه‌داری‌هایش مشهور بود.

۷️⃣ و ….

اما همین شمر با قساوت کامل بر سینه پسر پیغمبر نشست و با بی‌رحمی دوازده ضربه از پشت بر گردن اباعبدالله(ع) وارد کرد و بعد هم سرخون چکان حسین را دست گرفت و از قتلگاه بیرون آمد.

کاش در نوحه‌خوانی‌ها این موارد را به مردم هم بگویند. اینکه شمر در کربلا بندری نمی‌رقصید، اتفاقاً در فرات غسل کرده بود و با وضو سر حسین بن علی را بُرید. درست مثل داعشی‌ها که فکر می‌کردند برگزیدگان و نمایندگان واقعی خدا روی زمین هستند!

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true