×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  شنبه - ۳۰ آبان - ۱۴۰۵  
false
false

 

 

یادداشت/حمیداندرزچمنی&مریم احدی

گیل رخ/هر از چند گاهی از گوشه و کنار کشورمان ، و گاه حتی از کلان شهرها و مراکز پر جمعیت کشور، خبر می رسد که کودکی مورد آزار والد  یا والدین خود قرار گرفته است، و دربسیاری از مواقع مظلومانه و خاموش  بقتل می رسند . همه ما با شنیدن  چنین خبرهایی نخست شگفت زده می‌شویم و دروهله اول از خود می پرسیم مگر ممکن است بیرحمی و سنگدلی پدر یا مادری تا بدان حد گسترش یابد که فرزند دلبند و عز یز خود را مورد خشونت و آزار قرار دهد؟ و در وهله دوم ، و پس از تاملی چند ، ذهن پرسشگر خود را با این سئوال رو به رو می‌یابیم که چگونه والدین فرزندان خود  را مورد آزار و خشونت بیرحمانه قرار می دهند؟


محققان و اندیشمندانی که کار علمی و تربیتی با والدین و کودکان را وجهه همت خویش قرار داده اند و در مطالعات روشمند  و کنترل شده خود پاسخ‌هایی برای این گونه پرسش ها به دست داده اند .آنان  نشان داده اند که:
اولاَ : درصد والدینی که فرزندان خود را مورد آزار وخشونت  (بدرفتاری و سوء رفتار) قرار میدهندخوشبختانه قلیل‌اند.

ثانیاَ : پدرانی که فرزندان خود را مورد بدرفتاری و آزار قرار می دهند همواره و در اغلب جوامع ، کمتر از تعداد مادران است.
ثالثاَ : پدر و مادرهای کودک آزار خود به دو دسته تقسیم می‌شوند :
دسته اول  آنهای که پیوسته و همواره فرزندان خود را آماج خشونت و آزار قرار می دهند .
دسته دوم آنانی که گاهگاهی و به صورت مقطعی و اتفاقی خشونت و خشم و آزار خود را معطوف فرزندانشان می‌سازند.
محققان علل موثر بر فرزند آزاری را در هر دو گروه والد (هم آنهایی که آزارگری مستمری دارند و هم آنانی که آزارگری متناوب و مقطعی دارند ) مورد پژوهش قرار داده اند. به زعم محققان ” آزارگران دائمی “ حداقل از یک اختلال شخصیتی و یا نوعی روانپریشی ر نج می برند .
گروه اول ،  از اختلال شخصیت مرزی ( که مشخصه اصلی آن بی ثباتی و تکانشگری است ) و اختلال شخصیت سایکوپات ( که فقدان وجدان و احساس از علائم بارز آن است ) و نیز از اسکیزوفرنی پارانوئید ( روان پریشی توام با سوء ظن شدید ) رنج می‌برند.
اما ، گروه دوم اغلب افرادی هستند که با ” تعارضات شدید و حل نشده “ ( به ویژه تعارضات ز ن و شوهری ) ، و ” ناکامیی های  شدید اجتماعی “ و محرومیت‌ها و محدودیت‌های  مختلف ( اعم از محرومیت  عاطفی ، هیجانی ، مادی و … ) رو به رو هستند. علاوه بر آن ، این گروه شیوه برخورد صحیح با فرزندان و کنار آمدن با دشواریی ها و مشکلات را نیاموخته اند.
چنانچه با وا لدین از نوع اول (آزارگران دارای اختلال شدید ) رو به رو شویم باید بی درنگ کودکان را از آنان تفکیک نماییم و مادامی که اختلال آنان درمان نشده است از بازگرداندن  فرزندان به آنها اجتناب ورزیم.
اما ،  با آموزش ، حمایت اجتماعی و مراقبت‌های گاهگاهی می توان رفتار و برخورد والدین گروه دوم را اصلاح نمود. به ویژه اینکه ، اگر این گروه از والدین به مراکز مشاوره ای و مراکز کنترل خشم و پرخاشگری هدایت شوند ، می توان به اصلاح رفتار آنان امیدوار بود.
بنا بر شرح و تفسیر علمی مذکور،  ضروریست قبل از گسترش و فراوانی اینگونه  رفتار های پرخطر سازمانها و نهادهای مسئول بدون تعارف و ملاحظه کاری پا به عرصه مقابله و پیشگیری گذاشته و از توان  علمی و مشاوره ای موجود  در مراکز مختلف  مشاوره ای کشور ، استان و شهرستان نهایت استفاده را بنمایند .تا به صورت فوری و اورژانس ( فورس ماژور) در پدیده ” کودک آزاری“ و خشونت والدین علیه فرزندان مداخله نمایند و مانع از استمرار این گونه رفتارهای  آسیب‌زا  (تروماتیک ) و مخرب شوند.

….( این بررسی ادامه دارد) 

 

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true